Voor het behalen van het Level 1 certificaat is paardenervaring nodig. Je hoeft geen wedstrijdruiter of professionele trainer te zijn, maar je moet wel voldoende vertrouwd zijn met paarden om veilig en zelfstandig met hen te kunnen werken.

In Level 1 en Level 2 besteden we aandacht aan het omgaan met paarden binnen coachsituaties, veiligheid, lichaamstaal, grenzen en paardenwelzijn, die uitgaat van een goede basiservaring in het omgaan met paarden. Wie weinig paardenervaring heeft, zal dus naast de opleiding extra tijd en geld moeten investeren in het leren omgaan met paarden en het begrijpen van paardengedrag, voordat het certificaat kan worden toegekend. Tijdens de intake verkennen we het niveau van je paardenervaring en of dit geschikt is. 

De Basismodule kan wel gevolgd worden zonder paardenervaring.

Met het Eponaquest Level 1 certificaat kun je zelfstandig aan de slag als coach met paarden.

Dat betekent dat je de Eponaquest-aanpak professioneel kunt inzetten in coachingstrajecten, persoonlijke ontwikkeling, leiderschapsontwikkeling, teamontwikkeling of aanverwante vormen van begeleiding.

Het Level 1 certificaat maakt je echter niet automatisch therapeut. Als je therapeutisch wilt werken met paarden, heb je daarnaast een erkende opleiding of registratie nodig als therapeut, psychosociaal therapeut, psycholoog of vergelijkbare beroepsbeoefenaar.

De Eponaquest opleiding is voor bestaande therapeuten bedoeld als aanvullende specialisatie: je leert hoe je zorgvuldig, veilig en volgens internationale best-practice standaarden equitherapie kunt inzetten in het werken met je cliënten.

Afgestudeerden gebruiken de opleiding op heel verschillende manieren. Dat hangt af van hun achtergrond, ervaring, doelgroep en professionele richting.

Voorbeelden van werkvelden waarin afgestudeerden actief zijn:

• leiderschapsontwikkeling en teamcoaching;
• persoonlijke ontwikkeling en coaching met paarden;
• stress-, burn-out- en veerkrachtbegeleiding;
• loopbaancoaching;
• begeleiding van cliënten met PGB of via zorgboerderijen;
• psychosociale of therapeutische begeleiding, wanneer iemand daarvoor ook de juiste vooropleiding heeft;
• begeleiding rond thema’s als hoogsensitiviteit, grenzen, relaties, ouderschap of zelfvertrouwen;
• sociaal en maatschappelijk werk;
• onderwijs, jongerenwerk of leerlingbegeleiding;
• combinaties met holistische behandelvormen zoals craniosacraaltherapie, osteopathie of fasciatherapie;
• en – zeker niet in de laatste plaats: in combinaties met paardrijles, paardentraining of instructie.

De opleiding biedt dus geen standaard “één beroep”-route. Ze vormt eerder een stevige professionele basis waarmee je, afhankelijk van je achtergrond, een eigen praktijk of specialisatie kunt ontwikkelen.

Op dit moment wordt paardencoaching of equitherapie in Nederland niet als aparte behandelvorm vergoed door zorgverzekeraars.

In sommige situaties is financiering wel mogelijk via andere routes, bijvoorbeeld via gemeentelijke voorzieningen, zorgbudgetten of een PGB. Dat hangt sterk af van de situatie van de cliënt, de gemeente, de indicatie en de achtergrond van de begeleider.

Geregistreerde therapeuten die paarden inzetten binnen hun bestaande therapeutische werk, declareren doorgaans vanuit hun eigen beroepsregistratie en behandelvorm.

Nee. Paardencoach is in Nederland een vrij beroep. Dat betekent dat er voor de meeste toepassingen geen wettelijk beschermde titel of verplichte beroepsregistratie bestaat om als paardencoach te mogen werken.

Je mag echter geen therapie met paarden aanbieden tenzij je óók als therapeut opgeleid en geregistreerd bent. 

Juist omdat het een vrij beroep is vinden wij het belangrijk dat studenten grondig worden opgeleid in o.a. veiligheid, ethiek, lichaamsbewustzijn, emotionele intelligentie, en de hoogste professionele standaarden voor goede begeleiding én voor paardenwelzijn.

Een erkennning, diploma of accreditatie alléén is niet automatisch garantie voor goede kwaliteit. De manier waarop iemand in de praktijk werkt, supervisie zoekt, blijft leren en zorgvuldig omgaat met cliënten en paarden, is minstens zo belangrijk.

Eponaquest Coaches en Instructeurs commiteren zich aan best practice richtlijnen die omschrijven wat wij verstaan onder kwaliteit. 

Na afronding van Level 1 kun je je aansluiten bij o.a. de Beroepsvereniging voor en door Paardencoaches. Deze beroepsvereniging vertegenwoordigt paardencoaches vanuit verschillende opleidingen en professionele focusgebieden. Diverse Eponaquest certificaathouders zijn op hun eigen initiatief lid, en actief betrokken bij het bestuur van deze beroepsvereniging. 

Welke registraties verder passend of mogelijk zijn, hangt af van je vooropleiding en van het soort werk dat je wilt gaan doen. Voor coaching, psychosociale begeleiding, therapeutisch werk, onderwijs, zorg of leiderschapsontwikkeling gelden namelijk verschillende kaders.

Voor geregistreerde therapeuten geldt meestal dat zij hun sessies met paarden registreren vanuit hun bestaande therapeutische beroep, niet als aparte vorm van “paardentherapie”.

De opleiding is geaccrediteerd door Eponaquest LLC, de internationale opleiding van Linda Kohanov in Arizona. Linda Kohanov geldt als een van de pioniers op het gebied van paardencoaching en equine-facilitated learning.

De Eponaquest opleiding bestaat al meer dan 25 jaar en is ontwikkeld in samenwerking met psychotherapeuten, coaches, managementexperts en paardentrainers. De methode is gebaseerd op internationale best-practice standaarden voor professioneel begeleiden met paarden.

Er zijn op dit moment geen aanvullende Nederlandse accreditaties verplicht om als paardencoach te mogen werken. 

Een vakgebied in ontwikkeling

In Nederland en daarbuiten wordt steeds vaker gesproken over verdere formalisering van het vakgebied van paardencoaching. Dat heeft belangrijke voordelen, zoals meer herkenbaarheid, professionalisering en duidelijkere kwaliteitscriteria.

Tegelijkertijd heeft accreditatie van paardencoaching ook belangrijke nadelen. Op dit moment wegen die voor onze opleiding iets zwaarder dan de voordelen. Hieronder vind je de belangrijkste knelpunten die wij zien in de huidige situatie rond accreditatie van coachen met paarden.

Accreditatie is duur en niet altijd nodig

Voldoen aan accreditatienormen vraagt vaak intensieve bureaucratische processen, verhoogt de administratieve belasting voor opleiders en maakt opleidingen duurder. Ook kan het inschrijf- en afstudeerprocedures trager en ingewikkelder maken.

Voor de professionele doeleinden van veel van onze studenten is accreditatie optioneel omdat ze al de benodigde diploma’s of accreditaties hebben binnen hun vakgebied, en de opleiding als bijscholing doen. Voor de meeste deelnemers die vormen van training en coaching willen aanbieden is accreditatie niet verplicht. 

Accreditatie is geen garantie voor veiligheid

Een belangrijk risico is dat accreditatie een gevoel van schijnzekerheid kan geven. Zeker in een vakgebied waarin met grote levende dieren wordt gewerkt, blijft professionele veiligheid altijd afhankelijk van wat er in het moment zelf gebeurt.

Geen enkel keurmerk kan het vluchtgedrag van een paard voorspellen of voorkomen. Een geschrokken paard kalmeren vraagt om een begeleider die zelf geaard blijft, spanning kan reguleren en helder kan handelen.

Daarom legt Eponaquest veel nadruk op persoonlijke ontwikkeling, lichaamsbewustzijn en het vermogen van de coach/begeleider om het eigen zenuwstelsel te reguleren; en op veilig en paardvriendelijk werken. Coaches moeten eerst zelf leren begrijpen wat de impact van dit werk is en wat het vraagt, voordat zij anderen professioneel leren begeleiden met paarden. In de praktijk zien we dat juist die nadruk onder onze studenten een van de meest gewaardeerde kenmerken van Eponaquest is. 

Kwaliteit vraagt meer dan standaardregels

Accreditatie is voor de meeste trainers en coaches niet verplicht. Instanties die keurmerken voor coaching en training uitdelen zijn private organisaties die vanuit het vakgebied zelf zijn opgericht. Op de Nederlandse markt is slechts een heel klein aantal organisaties actief die een groot aanbod aan coachopleidingen accrediteren.

Therapie is als beschermde beroepsactiviteit daaraantegen wettelijk heel erg streng gecontroleerd, geregistreerd en geaccrediteerd.

Bij zowel coaching als therapie kan dit de daadwerkelijke kwaliteit en innovativiteit van behandelmethoden verminderen ten nadele van de klant:

• lange wachtlijsten en steeds hogere kosten voor reguliere therapie binnen een overbelast zorgsysteem is één van de belangrijkste nadelen voor zorgcliënten van de zware regeldruk in de zorg;
• een groot risico bij coaching is dat opleidingen (en dus coaches) steeds meer op elkaar gaan lijken wanneer ze zich allemaal naar de accreditatiekaders en regels van slechts één of twee dezelfde instanties moeten voegen.

Vooral kleinschalige, ervaringsgerichte en innovatieve opleidingen worden vaak disproportioneel zwaar belast of zelfs buitengesloten door standaardprocedures die niet altijd goed passen bij werken met paarden, lichaamsgericht leren of intensieve persoonlijke begeleiding.

Accreditatie zou daarom wat ons betreft niet alleen moeten kijken naar de kwaliteit van opleidingen, maar ook naar de vraag of de procedures eerlijk, proportioneel en passend zijn voor verschillende vormen van leren en begeleiden. Kaders van regelgeving moeten daarbij voldoende ruimte bieden aan innovativiteit en bewuste kleinschaligheid.

Er bestaat (nog) geen passend totaalkeurmerk

Op dit moment bestaan er vooral keurmerken voor onderdelen van het vakgebied. Sommige kijken naar de kwaliteit van coaching of therapie, andere naar de begeleiding van studenten, opleidingsorganisatie of dierenwelzijn.

Er is nog geen onafhankelijk keurmerk dat de combinatie beoordeelt van professioneel begeleiden, opleiden van mensen én verantwoord werken met paarden als geheel. Dit maakt dat je als je een opleiding tot paardencoach volledig wilt accrediteren, dat je meerdere keurmerken tegelijk moet voeren, en dus heel veel tijd, geld en aandacht moet stoppen in bijhouden van allerlei verschillende, soms conflicterende, eisen en normen.

Wij stoppen die tijd, energie en aandacht liever in onze studenten en gebruiken het geld liever om meer ervaringsgerichte oefentijd met paarden binnen de opleiding mogelijk te maken. De Eponaquest opleiding is een van de weinige opleidingen tot paardencoach waarin je voor meer dan 50% van de tijd actief in de praktijk oefent, in plaats van theorielessen te volgen. 

Eponaquest Nederland volgt de ontwikkelingen rond accreditatie uiteraard op de voet. Mocht zo’n totaalkeurmerk voor paardencoaching er komen, dan willen wij daar zeker aan bijdragen en in meedoen. Voor nu kiezen we ervoor om te zorgen dat onze interne kwaliteitsmeetlat aan de best practice standaarden voldoet op al deze gebieden: professionele coaching, studentbegeleiding, opleidingskwaliteit, veiligheid en paardenwelzijn.

Wat als accreditatie verplicht wordt?

Mocht accreditatie in de toekomst verplicht worden voor het beroep van paardencoach, dan zullen wij daar in mee gaan, en er op inzetten dat zulke accreditatie eerlijk, realistisch en inclusief wordt vormgegeven en geen in de praktijk bewezen methodes uitsluit.

Ook zullen we ons inzetten om bestaande certificaathouders de mogelijkheid te geven zich aan te sluiten bij eventuele nieuwe eisen.

Ja. Als je echt therapeutisch wilt werken met paarden, heb je naast de Eponaquest opleiding ook een opleiding nodig tot therapeut, psychosociaal therapeut, psycholoog, counselor of een andere relevante beroepsopleiding.

De Eponaquest opleiding leert je hoe je paarden professioneel en veilig kunt inzetten in coaching, persoonlijke ontwikkeling, leiderschapsontwikkeling en — wanneer je daarvoor bevoegd bent — therapeutische begeleiding.

De opleiding vervangt dus geen therapeutische beroepsopleiding, maar kan daar wel een waardevolle aanvulling op zijn.